Nieuws
Bekijk hier onze algemene voorwaarden en privacy-statement.
Interview met Eric Vloeimans over zijn nieuwste voorstelling met Will Holshouser: Back on the Road again
Een muzikale reis, zo mag de nieuwe voorstelling van Eric Vloeimans en Will Holshouser met recht genoemd worden. Een reis beïnvloed door tientallen culturen en muziekgenres. Maar vooral een reis waar de gedeelde liefde en passie voor muziek het publiek op unieke wijze meevoeren. Wij spraken Eric Vloeimans over zijn nieuwste tour Back on the road again, die op 9 april in de ECI cultuurfabriek aandoet.
“Heb je dat weleens? Je komt iemand tegen op een feestje, je wisselt een paar woorden en je denkt: dit klopt helemaal. Zo was de eerste ontmoeting met Will Holshouser. Er was aansluiting. Dat heb je soms als je met iemand spreekt en dat is in de muziek hetzelfde. Je vult elkaar aan, er is verbinding”, vertelt Eric Vloeimans.
Op het eerste gezicht is het een bijzondere combinatie. Een trompettist en een accordeonist. Maar de twee muzikanten, met beiden een groot en divers oeuvre, inspireren elkaar op bijzondere wijze. “In de muziek die ik speel zit zoveel eigen verantwoording, er is verbinding nodig wil het echt kloppen. En als het klopt, krijg je er energie van. Dat voelde ik met Will meteen. Al snel na onze eerste ontmoeting doken we de studio in en namen we een album op. Zo ontstond ook onze eerste gezamenlijke tour Two for the Road. We schreven nieuw materiaal en gaan in maart met onze tweede tour het land door.”
Eric vertelt over hoe fijn het is om te spelen met mensen uit andere werelddelen. “Die invloeden van de muziek die zij als kind hoorde hoor je terug en dat is inspirerend. Het is voedend. Niet alleen muzikaal, het voedt ook mijn ziel. Ik leer van mensen en neem het allemaal mee.”
Zo komen er in deze voorstelling unieke stukken voorbij waarop Amerikaanse folklore een grote invloed had. “Ik heb een stuk geschreven over het verhaal van Tonto, een indiaan. Metgezel van de Lone Ranger. Maar er zijn ook invloeden vanuit mijn jeugd waarin ik veel Franse liedjes op de radio hoorde. Van Charles Aznavour bijvoorbeeld.”
Er is zelfs ruimte voor filmmuziek en er zijn verschillende odes aan Amerikaanse artiesten. Eric: “Rainbow Connection komt voorbij. Gezongen door onder andere Willy Nelson en Dolly Parton. Het is heel divers, dat past heel erg bij mij.”
Eric kijkt uit naar de tour. “Ik speel in de eerste plaats voor mezelf. En ik schrijf voor mezelf. Als je je geluk in de muziek kunt vinden en dat kunt delen met mensen die dat ook vinden, dan kun je dat ook weer ten volle delen met het publiek. Dan kun je bijna zeggen dat je ziel resoneert achter de muziek. Dat is het punt waarop mensen aanhaken. Waarop ze dat ook kunnen voelen. Ik speel echt vanuit mijn hartintentie en dat dat wil ik zo goed mogelijk doen met alles wat ik in me heb.”